W Tarnowie rozmowa o tym, co można ocalić, gdy pamięć się kruszy

W Muzeum Diecezjalnym w Tarnowie spotkanie wokół wystawy o demencji miało wyjątkowo intymny ciężar. W centrum znalazło się pytanie, które brzmi prosto, a dotyka spraw najtrudniejszych: co da się zachować, kiedy nie da się już zatrzymać tego, co odchodzi. Tego wieczoru głos zabrał psycholog i duszpasterz, a całość zyskała formę nie tylko wykładu, lecz także rozmowy o pamięci, czułości i granicach ludzkiej bezsilności.

Wydarzenie towarzyszyło ekspozycji „Wyrwane demencji – mojej Mamie Emilii Gawron” autorstwa Urszuli Gawron-Leśniary. Sama wystawa prowadzi widza w stronę doświadczenia, które dla wielu rodzin staje się codziennością – powolnego znikania bliskiej osoby w gęstej mgle choroby. W takim kontekście spotkanie nabierało znaczenia nie tylko artystycznego, ale też bardzo osobistego.

Wykład „Co można ocalić, gdy nie można zatrzymać” wygłosił ks. dr Józef Partyka, psycholog związany z Fundacją Auxilium i nauczyciel akademicki Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie. Spotkanie odbyło się w Domu Mansjonariuszy przy Placu Katedralnym 4, czyli w miejscu, które na kilka chwil stało się przestrzenią spokojnej, uważnej rozmowy o tym, jak mówić o demencji bez uproszczeń i bez uciekania od emocji.

na podstawie: UM Tarnów.