Wajda wraca do Tarnowa w wystawie, która pokazuje więcej niż kino

W tarnowskiej bibliotece kino Andrzeja Wajdy nie kończy się na ekranie – tu zaczyna się opowieść o całym jego świecie. Wypożyczalnia dla Dorosłych przy ul. Staszica 6 pokazuje ekspozycję przygotowaną z okazji Roku Andrzeja Wajdy. To przypomnienie twórcy, który zdobył Oscara za całokształt twórczości, ale też artysty mocno zakorzenionego w teatrze i kulturze. Wystawa zostanie w Tarnowie do końca czerwca.

• Kino, które zbudowało legendę i wciąż przyciąga do biblioteki
• Mistrz ekranu i teatru, który zostawił ślad także poza planem filmowym

Kino, które zbudowało legendę i wciąż przyciąga do biblioteki

Ekspozycja prowadzi przez życie i dorobek Andrzeja Wajdy, a więc przez historię twórcy, który wyznaczał kierunek polskiemu kinu przez kolejne dekady. W roku 2026 przypada setna rocznica jego urodzin i dziesiąta rocznica śmierci, dlatego wystawa wpisuje się w szersze obchody poświęcone pamięci reżysera.

Na planszach przypomniano najważniejsze filmy Wajdy – od wojennych i historycznych po te, które na trwałe weszły do kanonu:

1. „Kanał”
2. „Popiół i diament”
3. „Popioły”
4. „Wesele”
5. „Ziemia obiecana”
6. „Człowiek z marmuru”
7. „Panien z Wilka”
8. „Danton”
9. „Korczak”
10. „Pan Tadeusz”
11. „Katyń”

To zestaw, który pokazuje skalę jego pracy: od opowieści o dramatycznych doświadczeniach wojennych po kino rozliczeniowe, literackie i historyczne. Dla odwiedzających bibliotekę to wygodna, krótka droga przez dorobek, który zwykle wymagałby sięgnięcia do filmografii, archiwów i wspomnień całych pokoleń widzów.

Mistrz ekranu i teatru, który zostawił ślad także poza planem filmowym

Wajda zapisał się w historii nie tylko jako reżyser filmowy. Był również cenionym inscenizatorem teatralnym, a jego nazwisko od lat pojawia się w rozmowach o najważniejszych polskich twórcach XX wieku. Złota Palma w Cannes za „Człowieka z żelaza” i Oscar za całokształt twórczości tylko potwierdzają, jak silnie jego praca wybrzmiała poza granicami kraju.

Wystawa przypomina także mniej oczywisty, ale równie ważny fragment tej biografii. Wraz z żoną, Krystyną Zachwatowicz–Wajdą, reżyser był fundatorem Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej „Manggha” w Krakowie . Ten wątek domyka opowieść o artyście, który nie zamykał się w jednym medium i potrafił budować kulturę także tam, gdzie kino już się kończyło.

na podstawie: Urząd Miasta w Tarnowie.